Studie Bunkerinfrastructuur

De studie bunkerinfrastructuur analyseert welke energiedragers een rol kunnen spelen in de verduurzaming van de binnenvaart, met bijzondere aandacht voor elektriciteit, waterstof en (drop-in) hernieuwbare brandstoffen. Daarbij wordt gekeken naar de technische haalbaarheid, de verwachte vraag vanuit de vloot en de impact op het netwerk van waterwegen.

Op basis van verschillende toekomstscenario’s wordt duidelijk dat er geen “one size fits all”-oplossing bestaat. De energietransitie zal bestaan uit een mix van oplossingen, afhankelijk van het type schip, vaarprofiel en operationele context. Elektrificatie biedt sterke kansen voor kortere afstanden en kleinere schepen, terwijlHVO en andere energiedragers relevant zijn voor langere trajecten en zwaardere toepassingen.

Ondanks de onzekerheid omtrent de exacte verdeling tussen de verschillende opties, concludeert de studie dat een tijdige voorbereiding en gefaseerde uitrol van de infrastructuur noodzakelijk zijn. Dit vereist:

• duidelijke ruimtelijke keuzes langs strategische waterwegen
• coördinatie tussen publieke en private actoren
• afstemming met Europese regelgeving en initiatieven (zoals AFIR)

Voorts benadrukt de studie het belang van vraagbundeling en investeringszekerheid. Bij onvoldoende kritische massa aan gebruikers blijft de businesscase zowel aan de scheepszijde als aan de infrastructuurzijde immers een uitdaging.

Tot slot formuleert de studie een aantal concrete aanbevelingen voor beleidsmakers en sectoractoren. Deze richten zich onder meer op het versnellen van pilootprojecten, het ondersteunen van vroege infrastructuur investeringen en het versterken van samenwerking binnen de sector.